Çocuk gelişiminin erken dönemleri, hayatın sonraki dönemlerindeki zihinsel becerileri, kritik düşünme yeteneklerini, kendine güveni, öğrenmeyi, problem çözme becerileri geliştirmesini ve başkalarıyla uyumlu olma kapasitelerini etkiler. Bu konuda artan bulgular, gelişimin ilk yıllarının temel önemi konusunda, geniş bir görüş birliği oluşturmaktadır. Kısa 36 ayda çocuk kendi düşünme, konuşma, öğrenme yeteneklerini ve yetişkinlikteki değerlerinin ve sosyal davranışlarının temellerini atar. Kazandıkları bu yetenekleri okul hayatında ve genel olarak tüm hayatlarında kullanacaklar ve bu yetenekler başarılarını, verimliliklerini belirleyecektir. (Mustard, 2002; Unicef, 2001; Ramey&Ramey, 1998; Wickelgren, 1999).
Erken dönemde çocuğa uygun uyaranların verilmesi, çocuğun zekasını ve öğrenme kapasitesini arttırmaktadır ( Wickelgren, 1999).
Eğer çevresel koşullar uygun olmazsa çocuk sıklıkla zihinsel, sosyal ve davranışsal gelişmesinde tam kapasitesine ulaşamamaktadır ( World Health Organization, 1999).
Erken dönemde , beyindeki ileti yolları oluşurken çocuğun uygun uyarıları alması önemlidir. Aldığı görsel, işitsel, tat, koku ve dokunma uyaranları elektriksel ve kimyasal iletim yollarının yapılanmasını şekillendirecektir. Bunun üzerine matematik, dil ve okuma gibi zihinsel yetenekler yapılanır. Bu süreçte öğrenme, konuşma, düşünme, problem çözme yetenekleri gelişir (Mustard, 2002).
Erken dönemde çocuğa uygun zengin uyaranlar verilmesinin çocuğun zekasını ve öğrenme kapasitesini arttırdığı kanıtlanmıştır. (Wickelgreen, 1999).
Bu süreçte çocuğun bağlandığı bir kişi (genellikle anne) ve yakınındaki kişilerle ilişkilerinin şekli (sevgi, ihtiyaçlarının zamanında anlaşılıp, uygun yollarla giderilmesi, sıcak dokunuşlar, ses tonu vb. ya da yemek , sevgi, dokunma vb. temel ihtiyaçlarının giderilmemesi, kaba davranışlar, fiziksel ya da duygusal istismar hayat boyu sosyal ilişkileri şekillendirecek yeteneklerinin gelişmesinde etkili olur. Kişinin kendine güveni, diğer insanlara bağlanma, güvenebilme,ilişki kurabilme yetenekleri,başkalarıyla uyumlu olabilme kapasitesi bu etkileşimlerle şekillenerek gelişir.
Kısacası ilk 36 ayda çocuklar kendi düşünme, konuşma, öğrenme yetenekleri, yetişkinlikteki değerleri ve sosyal davranışlarının temellerini atarlar. Bu yetenekler tüm hayattaki başarılarını ve verimliliklerini etkileyecektir. (Unicef, 2001; Mustard, 2002; Wickelgren, 1999)
Eğer çevresel koşullar uygun olmazsa, çocuk sıklıkla zihinsel, sosyal ve davranışsal olarak gelişmesinde tam kapasitesine ulaşamayacaktır
10 Ocak 2008 Perşembe
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder